29-08-08

IK HAAT BELEEFDHEIDSKUSSEN

Je komt terug van vakantie op je werk en al je collega's vliegen op je af om je een kus te geven. Heel normaal toch?...

NOT!! het is vreselijk. Ik weet niet hoe ik het moet omschrijven, maar ik word er ziek van in mijn hoofd. De meeste van mijn collega's weten wel dat ik het liever niet heb, maar ik weet niet of iedereen het ook serieus neemt. Er wordt licht mee omgegaan, van "ach ja, dat is juist", maar niet iedereen weet dat ik Asperger ben en dat het daar ook mee te maken heeft .

Ik kan toch moeilijk tegen al mijn collega's zeggen: Blijf van mij af, ik ben Asperger!

Het ergste is dat ik weet dat ze me graag hebben (ahum ahum) en dat ze dat gewoon willen laten zien, maar ik kan er gewoon niet tegen. Het is bijna zoals met je nagels over een bord krassen.

Soms lijkt het zo verleidelijk om me thuis op te sluiten en van daaruit alles te regelen, krijg je dit soort dingen niet, maar ik heb mezelf beloofd dat ik net die weg niet zou ingaan. Ik mag niet in een sociaal isolement terechtkomen.

Anderzijds is het echt heel moeilijk om voortdurend tussen mensen te zitten. Een goede oefening, maar bijzonder vermoeiend. Ik val altijd op omdat ik anders ben en andere voorkeuren heb en daardoor vaak ook onbeleefd overkom, zoals in deze situatie bijvoorbeeld.

Ik wou dat ik kon zeggen dat het over enkele jaren wel zal beteren en dat ik het uiteindelijk wel gewoon zou worden, maar de bittere realiteit moet zich weer lelijk presenteren: Asperger zijn genees je niet.

Ik moet me erbij neerleggen dat ik mij heel mijn leven lang zal frustreren over het feit dat mensen mij te pas en te onpas willen kussen en over honderden andere kleine frullen.

Roepen

21:00 Gepost door Elfyroth in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: maatschappij |  Facebook |

27-08-08

Côte d'Azur: Saint-Tropez

decoration

 

Het hoogtepunt van onze reis: Saint-Tropez. De weg naar Saint-Tropez is lang en hard. Vanaf de snelweg een tiental kilometers met niets anders dan scherpe bochten tweerichtingsverkeer op een erg smalle baan in een gevaarlijk hoog gebergte zonder vangrails. Je begint te begrijpen waarom iedereen hier voor een helicopter kiest.

Eenmaal aangekomen onze auto geparkeerd. We waren vroeg dus het verkeer viel nog goed mee. We hebben wat rondgekeken. De gendarmerie stond er nog. Net zoals in de film! Zelfs het huis ernaast is nog net zoals in "Louis de Funez in Saint-Tropez".  Smalle straatjes met duizenden winkeltjes...AAaaaargh, waarom moet dit de laatste stad zijn die we bezoeken. M'n portefeuille is na zoveel péages immers al heel wat afgeslankt.

De kerk van Saint-Tropez is zowaar de meest flashy kerk die ik in heel mijn leven gezien heb. Tussen de Tour du Portalet en de Tour Vieille duikt een bejaarde man naar vissen. Het is best een zicht. Verlaten water achter een reeks rotsen en een enkele oude man met een snorkel. Tja, het strand is wel even lopen, dus als je geen zin hebt, kan je hier ook wel even. Er is wel geen strand, enfin zand, enkel keitjes. Autch.

We kopen een aandenken en op naar Senequier. Wat een uitzicht! Luxejachten, echt decadent. Ik vind de obers wel wat arrogant, maar alaa...Omdat het zo'n bekend terras/patisserie is. Ik krijg een hele karaf koffie en een karaf melk wat ik bijzonder royaal vind, wel geen koekje. Na zoveel steden krijg ik steeds meer de indruk dat België het enige land is waar ze gratis koekjes geven bij de koffie. De koffie zelf is ok. De lekkerste koffie tot zover dronk ik in Marokko.

Dus we drinken en kijken wat. De mensen achter ons in het terras doen heel belangrijk. Ik draai me subtiel om: nah, geen celebrities (pff, amateurs).

Sommige mensen roken ook sigaren. Niet zo lekker bij mijn koffie. We staan op voor een laatste wandeling om dan richting huis te vertrekken.

Op dit moment weten we nog niet dat we even later van Orange tot Lyon zo'n 4 uur file gaan rijden. Mineur...maar wel hele mooie herinneringen Lachen

 

 

 

25-08-08

Aix-en-Provence

 

Een heel kort bezoek aan Aix-en-Provence. We willen overnachten in Hotel Mozart, maar er is geen plaats meer in de (mini-) garage. De receptioniste stelt voor om onze auto schuin te parkeren tussen twee rijen op een halve parkeerplaats.  Ja, tarara en dan 's morgens langs elke flank een bumperafdruk. Neen, dank u.

We willen wegrijden, maar de oprit is zo smal dat keren onmogelijk is. We moeten achteruit uitrijden op een steile en smalle oprit. God save the mirrors.

Al bij al een beetje te snobistisch voor een tweesterrenhotel.

Volgende hotel ligt op de Boulevard du Roi René, Hotel Concorde. Een vlotte man aan de receptie, heel vriendelijk en welbespraakt. Er is plaats, ook in de garage.

Verdammt, weer zo'n smalle en steile inrit. We parkeren en gaan naar de kamer. 

Een beetje een stoffig hotel, lijkt op oma's huis. Zelfs de geur van oma's huis waart hier rond. Ik vind het er niet proper. In de kamer valt het gordijn eraf als ik het raam probeer te sluiten.

Voor de rest alles in orde. Het is ten slotte maar een tweesterrenhotel.

decoration

Beetje rondgereden in Aix-en-Provence. Wat een smalle straatjes, zeg! Hier en daar een autospiegel die bungelt aan een geparkeerde wagen.

Nog net le Roi René gezien,...Ik heb meer tijd nodig om deze stad te verkennen, maar helaas moeten we alweer door.

 

 

18:40 Gepost door Elfyroth in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (1) | Tags: reizen, frankrijk, aix-en-provence, roi rene |  Facebook |

Barcelona

decoration

"Idiota!"

Zo begint ons bezoek aan Barcelona. Een haastige taxichauffeur scheldt ons uit omdat het licht al 1 seconde op rood staat en we nog met één voet op het zebrapad staan.

Ik voel nu al dat deze stad mij op geen enkele manier zal kunnen bekoren. Barcelona is een vuile stad. Eerste indruk, als je net van Alicante komt. Groot, vuil en met zichtbare armoede. Er liggen her en der zwervers, sommigen toch al op leeftijd, een schande eigenlijk.

We doen de Ramblas, ik kijk naar de grond. Nee, niets kan tippen aan de Explanada de Alicante. De grond is vaal en vuil. Ook hier is het markt. Iets chaotischer en waarom trekt het mijn aandacht niet? The Wax Museum valt me dan weer wel op. Bij gebrek aan tijd helaas niet bezocht.

Op de Ramblas vind je ook veel menselijke standbeelden (of hoe noem je dat). Sexshops en nachtclubs zijn hier naar mijn gevoel te opvallend aanwezig. Moeten die niet in een aparte steeg of zo?

Qua uitzicht valt het op dat de gebouwen grauw van kleur zijn en de bouwstijlen soms zeer verschillend. Een paar mooie staaltjes architectuur hier.

Snackje gegeten in A la Turca waar we bediend werden door zeer vriendelijke Pakistanen en off we went. Barcelona, Onbeslist niets voor mij.

 

 

 

01:21 Gepost door Elfyroth in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: barcelona, ramblas, reizen, placa reial, spanje |  Facebook |

Alicante, Spanje

decoration

 

Ik ben 's avonds aangekomen in Alicante. Het is een mooie en grote stad waar veel toeristen op afkomen. Er is dan ook een groot playa wat veel strandgangers aantrekt.

's Avonds valt vooral het Kasteel van Santa Barbara erg op. Een bijzonder indrukwekkend en adembenemend uitzicht.

De stad is kraak-, maar dan ook kraaknetjes. Het lijkt bijna alsof het marmer op La Explanada dagelijks geboend wordt. Er was op diezelfde Explanada die dag een multiculturele avondmarkt. Mijn ogen kregen er niet genoeg van: zwarte vrouwen die afrovlechtjes zetten, Pools handwerk, tekenaars die portretten maken, karikaturisten (of hoe noem je mensen die een karikatuur van je tekenen), lederwaren, Afrikaanse kunst, waarzeggers, Oosterse accessoires...Het mooiste kraampje van allemaal vond ik hetgeen waar je een familieportret kon laten zetten van poppetjes. Ik denk dat ze met gips werken en dat wordt dan in vrolijke kleurtjes geschilderd en dan krijg je in tekenfilmstijl een familieportret.

Ook duizenden restaurantjes en caféetjes, stampvol en toch gezellig. Ben wel ziek geworden na menu uit McDonalds. Dat was minder.

Opvallend aan Alicante vond ik de zwarten. Er zijn heel veel zwarten, vermoedelijk overlevenden van een oversteek. Het zijn hele vriendelijke mensen die geen vlieg kwaad doen. Ze lachen vriendelijk naar je en laten je voor de rest met rust. Dus voel je vooral niet bedreigd.

Grote minpunt aan Alicante en in feite aan heel Spanje: Spanjaarden spreken alleen maar Spaans, wat absoluut niet logisch is met zoveel toerisme in het land.

 

18-08-08

Marokkaanse rivièra, Saïdia

decoration
Saïdia wordt ook wel eens "de Marokkaanse rivièra" genoemd. Een lekker warme zee, een brede corniche en terrassjes dat het een lust mag zijn. Heb een lekker koffietje gedronken in café Manhattan, naast café Titanic, met een geweldig uitzicht op de zee.

Daarna wat vrienden gaan ophalen en richting zee. Zoals op deze foto zag het er alvast niet uit. Wat kunnen media toch geweldig liegen als het moet (en ook als het niet moet).

Het strand zat stampvol met kriskras opgezette parasols tot bijna in het water.  Sommige mensen vinden het vast fantastisch, maar met je neus op ingevette konten zitten, is niet zo mijn ding.

De zee, daarentegen, was geweldig, lekker warm, zwoele golven. Strenge redders, je kan maar niet voorzichtig genoeg zijn. Vooral niet met die onnozele pippo's die met hun speedboot op nog meter diepte durven scheren. Levensgevaarlijk. Stoer genoeg om op zo'n ding te klimmen, maar te bang om het op de juiste plaats te gebruiken?

Enkele jaren geleden is er hier een ongeluk gebeurd tussen twee speedboten. Botsing. 1 passagier op slag dood, anderen serieuze verwondingen. Krijg maar eens zo'n speedboot in je rib, hè.

Anyway,...We hebben lekker middaggegeten: geroosterde kip met frietjes en salade. [Heb zo decadent gegeten in Marokko. Overtollige kilo's, here I come].

Daarna nog wat rondgereden in Saïdia. Ook voorbij de "beruchte" club Eden...'s Avonds en er zat geen kat...of is het in de kelder te doen?

Conclusie: hele mooie badplaats op zich, maar er lopen hier te veel puberale snotters (ook meisjes) rond die hier naar mijn zin - te veel - hormonale wedstrijdjes houden. Vooral de Fransen werken mij en anderen hier serieus op de zenuwen.

The end

PS: Heb ik al gezegd dat ik binnen enkele dagen ook naar de Franse rivièra trek. Saint-Tropez, here I cohooome! Stoer

21:11 Gepost door Elfyroth in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (3) | Tags: marokko, frankrijk, saidia saint-tropez, reizen |  Facebook |

Musharraf gooit handdoek in ring

decoration


Wat je zou verwachten na de dood van Benazir Bhutto gebeurt dus nu pas. 1 concurrent armer, een goede duit rijker en een hele bevolking tegen je.

Tja, als je niet als je concurrent wil eindigen, kan je maar beter een stapje opzij doen zeker. Toch eigenaardig, zo jarenlang volhouden, trots als hij is, heel goed wetende dat het volk allang niet meer voor hem heeft gekozen. De bossige steun zakte langzaam aan weg in het moeras en daar stond Musharraf dan, moederziel alleen en trillend van angst tussen woeste buren die van over de grenzen gluren. Wie zou hem nu beschermen?

Aftreden en onderduiken, een goed alternatief? Wij volgen het alvast op het nieuws.

20:43 Gepost door Elfyroth in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: pakistan, internationale politiek |  Facebook |