20-12-08

Uitleg

decoration

Ik heb nog nooit in mijn leven zo hard gewerkt voor iets. Ik ben ook nog nooit in mijn leven zo hard afgestrafd voor mijn inspanningen.

Zelfs op de universiteit gunde men mij een grote onderscheiding, maar dat was niets vergeleken hiermee. Ik heb nog harder gewerkt, nog beter proberen zijn, nog creatiever denken, te innoveren....En toen werd ik ontslagen.

Wat heb ik niet dat anderen wel hebben? Er zijn collega's zijn die helemaal niets doen en ook nog een brutale bek durven opzetten tegen de directie. Die kunnen blijven. Ik niet. 

Ik heb altijd geprobeerd om tegen iedereen vriendelijk en beleefd te zijn en ook een band te scheppen, een babbeltje te doen, conflicten te ontwijken en als die voorkomen ze uitpraten. Juist omdat ik weet dat dit een valkuil is voor Aspergers.

Toch blijk ik volgens de directie een onvriendelijke indruk te geven, ben ik niet begaan met de mensen, ben ik niet creatief genoeg en ook niet geïnteresseerd genoeg. Wie mij kent, valt nu van zijn stoel. 

Wat ik vreesde, is uitgekomen. De directie heeft zoveel mogelijk voorbeelden proberen zoeken om mijn symptomen van Asperger te bevestigen en daarmee dan ook maar mijn onkunde voor deze job.

Wat ik hieruit leer is dat het niet verstandig was om een vertrouwensrelatie op te bouwen met de directie. Eerlijk duurt niet het langst; wat ik heb gezegd is nu tegen mij gebruikt. 

Niet alle observatiepunten zijn onterecht natuurlijk en er waren ook goede dingen, maar de karakterschets die mij de doodsteek heeft gegeven is wel onterecht en dat doet pijn, want het is niet waar.

Aan de ene kant heb ik het gevoel dat ik dit ontslag moet betwisten, maar aan de andere kant is mijn motivatie voor deze job helemaal weggesmolten. 

Ik wilde zo graag helpen om van deze kansarme, verloren probleemjongeren betere mensen te maken. Jongeren die brutaal, ondankbaar en ook aggressief kunnen zijn. Het was voor mij niet erg, ik had het goed voor met hen en nam het erbij. Als zij er maar wel bij zouden varen op het einde. Extra papierwerk, geen probleem, als het de jongeren een betere toekomst met perspectieven zou opleveren. Ik heb nooit geklaagd en heb tijdens mijn aanstelling ook geen noemenswaardige problemen gehad met deze probleemjongeren. 

Dat is gedaan nu. 

Ik heb het gevoel dat ik net ben afgestudeerd en opnieuw moet gaan kiezen. Op dit ogenblik weet ik even niet wat of hoe. Ik ben wel een beetje nieuwsgierig, het kan alle kanten opgaan. Wat ik ook doe: ik ga het goed doen! 

Een ding weet ik zeker: Ik neem meer tijd voor mezelf, ik ga van het leven genieten en vooral: ik sloof mij nooit meer  zo hard voor iemand uit. 

11:23 Gepost door Elfyroth in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: werk, ontslag, onrecht, stress |  Facebook |

Commentaren

Tja wat moeten we hier op zeggen hé.Hopelijk vind je vlug wat je zoekt.En inderdaad bij alles wat je doet, blijven genieten van het leven.
Veel geluk
ly

Gepost door: Ly | 03-02-09

De commentaren zijn gesloten.