15-05-10

De Euro

 

Dit zijn de munteenheden van enkele lidstaten voor de introductie van de euro. 

De gekleurde lijnen heb ik zelf aangebracht. Ik vind het interessant om te zien hoe de toen al sterke economieën dat veelal zijn gebleven. 

De zwakkere economieën die geacht werden beter te worden van de euro lijken mij in gebreke te blijven. Spanje en Portugal bijvoorbeeld, twee landen die bij de toelating al onderaan bungelden zijn ook vandaag de landen waar we ons nog steeds het meest zorgen om maken. 

Voor Spanje begrijp ik dat niet. Heeft dat land niet voldoende inkomsten om toch een beetje fatsoenlijke resultaten voor te kunnen leggen? Ik denk dan aan toerisme en (voormalige) bouw. Ik denk dat ze vooral in de bouw de bal hebben misgeslagen. Ze zijn massaal aan het bouwen gegaan - waarschijnlijk vanuit het idee dat veel toeristen dat in een later stadium zouden opkopen - en toen dat niet gebeurde, hadden ze geen geld meer om al die leningen terug te betalen. 

Ik hoor ook zelden iets over Italië, buiten dan de fratsen van de premier. Ik volg het niet op de voet, maar ik kan me geen positieve of negatieve evolutieberichten herinneren over de economie van Italië en dit land is even zwak of zwakker dan sommige andere landen die de euro ingedoken. Ben eens benieuwd of dit land binnenkort ter sprake zal komen. 

En dan moet je eens kijken: België versus Nederland en België versus Duitsland. Akkoord, het zijn twee grote landen, maar man wat een sterke munt hadden die. Om nog maar te zwijgen van de Ierse pond. 

Ik kan mij niet ontdoen van de indruk dat wat het doel ook was van de euro, ze niet geslaagd is in het gelijkschakelen van de economieën als dat al een programmapunt was. 

Ik weet ook niet of Europa opkijkt naar de Verenigde Staten, maar als dat zo is dan is ook dat een utopie. Onze lidstaten zijn (cultureel, historisch en politiek) te divers om naar dat voorbeeld verenigd te worden.

En als dat zo is, dan is het ook zeer beschamend dat de Verenigde Staten Europa (alweer) geld moeten voorschieten om hun problemen op te lossen. Ik hoorde onlangs op het nieuws dat de VS geld zal lenen aan Europa voor het crisisfonds wat zij daarna weer gaan uitlenen aan de crisislanden. Die moeten dat terugbetalen met rente (als ze het al kunnen terugbetalen) en eens de EU dat geld terugheeft zijn de interesten daarop al zo hoog opgelopen dat ze dat waarschijnlijk ook niet meer gaan terug kunnen betalen aan de Verenigde Staten. Resultaat: vul zelf maar in. 

Maar - en dat klinkt ongelooflijk - ik ben geen pessimist. Ik ben realist. Ik zie dingen, ik zie mogelijke scenarios en ik bereid me daar mentaal op voor en ook geniet ik daardoor meer van de dag van vandaag. Want zoals vandaag is er geen morgen. Of toch niet een die je op voorhand gegarandeerd kan worden. 

Zei er iemand Horatius? Lachen

 

De commentaren zijn gesloten.