19-11-08

Toplui nemen ontslag, deel 3

De Standaard Online
woensdag 19 november 2008 | Bron: belga

Bettina Geysen stapt op als voorzitter Vl. Pro

© Philip Reynaers

Bettina Geysen legt haar mandaat als voorzitter van VlaamseProgressieven (Vl.Pro) neer nadat ze in opspraak was gekomen door de omstreden onkostennota’s van de vroegere VRT-top.

"Ik neem deze moeilijke beslissing in het belang van de partij die niet gebaat is met artikels waarin ik – op basis van valse aantijgingen – geassocieerd word met ongeoorloofde onkostennota's. Ik wil onder geen beding dat dit afstraalt op de partij die mij zo dierbaar is, ongeacht wat de consequenties voor mijn persoon zijn. Dit zou immers de ontplooiing van het links-liberale gedachtegoed kunnen hypothekeren. Want dat is nu net wat de politieke tegenstrevers die aan de oorzaak liggen van de valse aantijgingen willen bereiken," aldus Bettina Geysen.

Eerder vanavond raakte bekend dat het partijbestuur van Vl. Pro zich morgen zou beraden over de affaire. Binnen de partij stelden een aantal mensen zich vragen over de onkostennota’s. Geysen wachte die vergadering niet af en zette in de loop van de avond een stap opzij. Het partijbestuur zal zich morgen beraden over een opvolger. 

Zoals statutair voorgeschreven neemt ondervoorzitter Nelly Maes de taak van voorzitter over van Bettina Geysen. Bettina Geysen blijft wel lid van het partijbestuur van VlaamsProgressieven. 

Na een rapport van het Rekenhof over onkosten bij de VRT doken in de media berichten op over de hoge hotel- en restaurantonkosten die de vroegere VRT-top - Tony Mary, Aimé Van Hecke en Bettina Geysen - maakten. De mediacommissie in het Vlaams parlement bespreekt de zaak volgende week donderdag. CD&V-mediaspecialist Carl Decaluwé is alvast scherp en spreekt van normvervaging.

"Juridisch mag dan wel alles in orde zijn, het Rekenhof heeft immers vastgesteld dat er geen duidelijke regels waren voor onkosten, maar dit is complete normvervaging", zegt hij. "En de VRT heeft dan nog een eigen goed bedrijfsrestaurant", merkt hij op.

bvb



21:56 Gepost door Elfyroth in Actualiteit | Permalink | Commentaren (1) | Tags: wanbeleid, toplui, politiek, ontslag, opstappen |  Facebook |

10-11-08

Hoboken, de rechtse kern van Antwerpen

decoration

Als je er een beetje anders uitziet is het niet leuk vertoeven in Hoboken.

Het is niet leuk vertoeven in Hoboken met al diegenen die er zonodig anders moeten uitzien.

2 partijen die steevast naast elkaar wonen in Hoboken, Antwerpen. Hoboken is een district dat meermaals in kranten werd aangehaald als een rechtse kern in Antwerpen. Het is vooral hier waar de rechtse partij Vlaams Belang een groot aandeel heeft.

Als je door de bekende winkelstraat Abdijstraat loopt, is de spanning te snijden. De blikken van enkele oudjes op een gesluierde dame met babywagen en drie kinderen die zonodig de weg moet versperren is veelzeggend.

Ik ben in de C&A. Er staat een typisch lange rij aan de kassa. Ik sta achter een Hobokense vrouw die haar frustraties uit aan een vriendin die er plots bij is komen staan. "Zijn jullie samen?", vraag ik beleefd. Ik moet toch een beetje kunnen inschatten hoe lang die rij op deze manier kan gaan worden. "Nee", zegt de vrouw geïrriteerd en ze negeert mij lachend terwijl ze verderkeuvelt met haar -duidelijk goede - vriendin...en ja ze schuift toch aan. De Hobokense vrouw is heel blij dat ze die "onnozele trut na die begrafenis nooit meer heeft hoeven zien. Was me da voor een achterlijk ding. Stuurt die een kortje no maai e paar doagen veur die begrafenis. Joa sorry zee se, iederien ee da kortje zoe loat gekree.Oa jao zee kik dan zalder veul volk op die begrafenis gewiest zaan. Shtoeme trut!!" Ze schudt wild met haar korte haar dat desondanks in scherpe pieken blijft hangen. De vriendin knikt vol begrip terwijl ze nog netjes voorstekend aanschuift. Hun aggressieve houding schrikt me af.

Met dit soort mensen wil ik niet onderhandelen over aanschuiven en hoe dat in zijn werking gaat. Ik kijk naar hun kledij. De Hobokense vrouw heeft een jeansbroek en een donkerblauwe fleecetrui aan. Haar felblauwe mascara en acajou haar maken de look compleet.  Haar nieuwe vriend draagt ook een jeansbroek en een "scottfrak". De vriendin is nog het meest elegant met een jeansbroek, beige fleecetrui en een rood sjaaltje. "Vierde wereld", denk ik ineens. Vierde wereld, denk ik vaak als ik in Hoboken ben.

En dan gebeurt het: iedereen is uitgepraat en men gaat nu op zoek naar een oorzaak voor deze lange rij dewelke onmogelijk kan zijn: het feit dat er nu eenmaal veel mensen zijn en maar een kassierster. De kassierster bedient op dat ogenblik een Marokkaanse man en zijn gesluierde vrouw. Ze hebben een cadeautje gekocht, aan de keuze te zien voor een geboortefeestje. De kassierster vraagt hen of ze het voor hen moet inpakken. De man antwoordt daarop: OK. Zijn gesluierde vrouw vindt het ook goed terwijl ze met een bewonderende glimlach kijkt hoe de kassierster met veel zorg de babykleertjes in het geschenkkarton probeert te wringen. Het wil niet zo goed lukken. Gezucht. Geblaas in de rij.

"Da pakke ze toch noeit in?"

"Neu, dad emme kik oek nog noeit geweute."

"Da pakke ze toch ni in, hè, in de Ceu&Ao?"

"Nenee."

"En dan zegge ze da waaj raciste zen."

"Ah ja, want voor wie doen zet dan weer, hè...Aja, sie. Ni fer ons"

"De volgende kier meuge ze da vor maaj oek doen zenne."

"Tis oek altaat etzelfde."

"Madam, geft da pak gewoen meu on die mense en lot ze da zelf inpakke, wasdana!"

De Marokkaanse man wil nu reageren en zegt in een gebrekkig Nederlands:

"Genoeg. Gien gezeever!"

"Waaj zievere ni, das altaa etzelfde me olle en as waaj iet zegge dan zen waa raciste. Joa mo neu, tis toch soe, of ni, aa, awel."

De man negeert wijs de verdere aanvallen terwijl nu ook de kassierster het voor hem opneemt:

"Ik heb er nog altijd maar twee, he, en daar moet ik het mee doen. Dus aub, een beetje geduld."

"Neu, mor das goe, ge kunt zien da wij dan allemol vanaf naa ons cadeukes ingepakt krage baa de Ceu&Ao."

Er komt versterking, een tweede kassa gaat open. De elegante vriendin wil snel naar die kassa vluchten via een kortere weg maar komt al snel tussen twee paaltjes vast te zitten. Elegant is niet noodzakelijk slank. Wanhopig gooit ze haar aankopen op de toonbank om toch maar die eerste plaats te bemachtigen terwijl een oude dame, die er al staat, zegt dat ze wel zal wachten tot ze langs de gewone doorgang komt aangeschoven.

"Neu mor, 't sal wel lukke zenne." Ze probeert en probeert, maar uit angst een nog grotere scène te veroorzaken wanneer de paaltjes omvallen, besluit ze nu toch wijs om via de gewone doorgang naar de tweede kassa te gaan.

Einde verhaal.

Buiten de winkel blijft de kassascène zich nog enkele uren in mijn hoofd afspelen.

"Ah ja, want voor wie doen zet dan weer, hè...Aja, sie. Ni fer ons"

"En dan zegge ze da waaj raciste zen."

"Genoeg. Gien gezeever!"

"En dan zegge ze da waaj raciste zen."

"En dan zegge ze da waaj raciste zen."

Ik waan me in een heel ander tijdperk. Ik vond het een schrijnende scène. Ik was volledig verlamd. Voor het eerst dacht ik, voelde ik met heel mijn lichaam: ik ben een minderheid. Ik ben in de minderheid.

Om te huilen was dit. Ik wou dat ik dit niet had moeten zien, maar na zoveel horen van, was een (zoveelste) confrontatie met de harde realiteit misschien nog eens nodig. Ik weet het niet.

Doemdenken is niets voor mij, maar ik ben wel realistisch. Het is een tijdbom die m.i. lelijk gaat ontploffen. De vraag is: wie zal hem afsteken?

 

 

05-11-08

Dexia Antwerpen houdt luxefeestje

Jawel, in het midden van de crisis houdt Dexia nu ook in Antwerpen een luxefeestje. Weliswaar minder exuberant dan Fortis in Monaco, maar controversieel genoeg om het achter gesloten deuren te doen.

 

Zelfs de ruiten werden met platen afgeschermd tegen het nieuwsgierige oog van de journalist. Dat is dan niet gerekend met gegadigden op locatie.

Aan de aandacht van zowat alle kranten ontsnapt.

19:22 Gepost door Elfyroth in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dexia, crisis, bank |  Facebook |

01-11-08

Kagame belooft Nkunda onder druk te zetten.

decoration
Ik weet dat het behoorlijk ongepast is nu, maar wat een pareltje fotografie is dit! Net een cowboyprent. Wie het verhaal niet kent, gelooft nooit dat deze foto geen fictie is.

Intussen begint de situatie met het toenemend aantal vluchtelingen, de repatriëring van buitenlanders en het uitblijven van internationale bescherming op locatie toch een beetje op 1994 te lijken. Vandaag wel de belofte dat Kagame Nkunda onder druk zal zetten, maar met die twee GSM's op tafel vraagt een mens zich toch af: Kijkt die Nkunda ook geen nieuws?

17:30 Gepost door Elfyroth in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: congo, rwanda, internationale politiek |  Facebook |

31-10-08

6 Belgische verkeersdoden in Egypte

decoration

Zeer tragisch en langs deze weg mijn medeleven aan de nabestaanden. Ik hoorde net op RADIO 1 in Mezzo een interview met iemand die wat meer wist te vertellen over het verkeer in Egypte. Ik moet zeggen dat de gelijkenissen met mijn vaststellingen in Marokko treffend waren. Ter gelegenheid kopieer ik nog eens even mijn post van zomer 2008:

 

--

Ze zeggen dat als je in Marokko kan rijden dat je dan overal kan rijden.

Er zijn verkeerslichten en verkeersborden, maar ik heb niet de indruk dat er iemand naar kijkt. Ga als voetganger maar niet te hard op je strepen staan bij een groen licht (letterlijk en figuurlijk), want het kan je zowaar je leven kosten.

Er staan ook overal agenten, maar die lijken dit niet te zien. Je moet al een hele sterke zonnebril dragen om niet te zien dat honderden wagens door het rood licht rijden.

Ook de verkeersregels zijn mij helemaal niet duidelijk. Er wordt gezegd dat hier voorrang op de hoofdbaan/grote baan geldt. Dus iedereen die uit een zijstraat komt, moet voorrang verlenen. Ook niet waar. Iedereen vliegt overal uit en remt maar pas op het laatste nippertje of pas als jij toetert.

Mensen steken straten en grote banen (60 km) over ZONDER te kijken en ze doen dit op hun traagste pas. Als je toetert, kijken ze vervreemd op.

Je moet je spiegels in de gaten houden, voor je kijken, het verkeer globaal, over je schouders, zien dat er geen kruisende voetganger op je motorkap vliegt, op tijd kunnen remmen in onverwachte omstandigheden (die heel frequent zijn) zonder dat je achterligger in je bumper zit.

Je begrijpt dat voor Aspergers, die heel veel belang hechten aan structuur en voorspelbaarheid, dit de ultieme nachtmerrie is.

Ik rij natuurlijk niet zelf omdat ik stiekem hoop dat er mij een lang leven beschoren ligt, maar als passagier word ik zowaar nog gekker. Weggaan vind ik sowieso niet leuk en uitstapjes met de auto waar je wel 20 bijna-ongelukken meemaakt en waar elke keer weer mijn hart even blijft hangen, vind ik al helemaal niets.

Gisteren was het zelfs zo erg – er was ook echt een ongeluk gebeurd in de andere richting – dat ik bijna moest huilen.

En al die tijd zit je dan in het gezelschap van mensen die zich rot amuseren omdat het prachtig weer is, omdat het landschap mooi is, omdat het vakantie is en omdat ze zich gewoon goed voelen.De muziek staat luid op en geen enkele gekke chauffeur lijkt hun geluk te kunnen verstoren. Ik ben de enige die er beteuterd bijzit en ik krijg dan ook steevast de vraag waarom ik niet gewoon een beetje chill kan doen?

 

Goede vraag. Waarom kan ik zo niet zijn ?

--

Zo zie je maar. Omdat daar op den duur dus doden van vallen.

 

24-10-08

Bezorgd over pensioen

decoration
In een artikel in de krant las ik daarstraks dat heel wat pensioneerden onaangenaam verrast waren door hun pensioen. 

Daar maak ik me nu eens helemaal geen zorgen over, sie. Ik ben realistisch: het zal gene vette zijn...voor niemand. Of: we mogen al blij zijn áls we het krijgen om nog een toon zwarter te zingen.

Ik heb me een aantal jaren terug enorm geërgerd aan de verzekeringscampagnes die het straatbeeld kleurden: sparen voor later, geen risico's nemen met je pensioen en wat nog meer in dergelijke slogans. Mijn eerste reactie was: maar dat krijgen we toch van de overheid? Logischerwijze wel ja.

Er groeide gestaag onzekerheid omdat er steeds minder jongeren per gepensioneerde waren. Zodoende dus ook minder inkomsten om pensioenen van uit te keren. Toen kwam het Zilverfonds. Wat is dat? Ik citeer van http://www.begroting.be/portal/page?_pageid=158,152215,15...

 

De financieringsbronnen van het Zilverfonds zijn:

  • begrotingsoverschotten;
  • overschotten van de sociale zekerheid;
  • niet-fiscale ontvangsten;
  • de opbrengsten uit beleggingen van het Zilverfonds.

 

Van overschotten is nu niet meer veel sprake denk ik, vooral niet in het eerste geval, want we zitten voor de begroting van dit jaar met een begrotingstekort.

Met de ontslagen die massaal uit de lucht vallen nu en het aantal werklozen (+ misbruiken op dat vlak) waar dit toe zal leiden, schat ik de overschotten van de sociale zekerheid ook niet al te hoog in.

Goed, rest ons nog een derde puntje waar ik niet genoeg over weet en het vierde puntje wat me op dit moment ook bedenkelijk lijkt.

Op het Zilverfonds vestig ik voorlopig geen grote hoop. 

En wat kwam er dan na aanvang vergrijzing en oprichting Zilverfonds?

Ik denk dat ik een aantal stappen oversla als ik kredietcrisis zeg, maar dat is dan maar zo, want het is nu elf uur 's avonds en ik wil nog een boek lezen.

De kredietcrisis trekt het plaatje nog meer naar beneden. Zodoende krijgen de slogans waar ik enkele jaren geleden nog op vloekte toch gelijk. Je pensioen raap je best zelf bij elkaar. Ja, ik weet dat we recht hebben op en recht hebben op, maar er is zoveel onrecht in de wereld en er is helaas geen heilige wet die verbied dat er aan onze pensioenen getornd wordt, hoe vanzelfsprekend we een pensioen ook achten. Dit neemt natuurlijk niet weg dat we ervoor moeten blijven vechten, ui-te-raard, maar we moeten tegelijkertijd ook voorzorgen nemen. Wat als...

Ik hoor nu ook mensen in mijn omgeving zeggen dat je maar beter zwart kan gaan werken, want wat je afstaat zie je toch nooit meer terug. Dat vind ik nu ook niet. Een beetje respect mag wel vind ik. België is een land dat wereldwijd bekend staat om haar broederlijk systeem van sociale zekerheid (waar mensen jammer genoeg ook misbruik van maken). Dat broederlijk aspect - en noem mij een communist maar-  het is iets waar Belgen trots op mogen zijn en blijven.

We moeten er voor elkaar blijven op momenten dat de overheid ons in de steek laat. Als we nu met z'n allen gaan zwartwerken dan worden onze bejaarden daar nu de grootste dupe van en ok ze zijn niet allemaal even vriendelijk, sommigen zelfs ronduit nors, maar ze zijn oud, immobiel en hebben misschien niet meer zo lang te leven en vooral: jij wordt ook oud en wat dan?

Het is niet menselijk om mensen op zo'n leeftijd nog te gaan laten piekeren over centjes voor hun brood, medicijnen of verwarming. Toon allen uw goed hart en ga in vrede (en ik naar mijn boek).

Fijn weekend iedereen!

 

11-10-08

The way you grab my hips - aj aj aj

ist1_6410897-glam-girls-silhouettes

 

Plastictastic

Ik vertel niets nieuws als ik zeg dat er een bepaald ideaalbeeld van de vrouw in onze maatschappij wordt geworpen door de media. De vrouw is slank, heeft lange benen, glanzende halflange haren en vooral een mooi gezicht met de juiste neus, die tegenwoordig heel universeel begint te worden. 

Ik vertel ook niets nieuws als ik zeg dat vele (andere) vrouwen hierdoor sterk gedeprimeerd raken terwijl mannen en misschien ook wel lesbische vrouwen juist in vervoering raken. Zo'n mooie vrouw met prachtige, lange, slanke benen en sensuele volle lippen die ook nog eens altijd seks wil wanneer ook jij dat wilt. Waar vind je dat*? 

Oké, de twee gelukzakken die ze wel gevonden hebben, gelieve niet te antwoorden op deze retorische vraag.

Je zou denken dat vrouwen gezamenlijk een protestmars of zo zouden gaan organiseren tegen dit door Photoshop, plastische chirurgie, en wat nog allemaal meer gecorrumpeerd beeld van de vrouw. Een tweede generatie Suffragettes als het ware met slogans als 'Laat de vrouw zijn', 'Blijf van mijn lijf', 'Proud to be a real woman', enz.

Het tegendeel lijkt zich nu voor te doen. Vrouwen zeuren wel, maar over de verkeerde dingen. Dat ze te dik zijn (vergeleken met een bepaalde actrice), dat hun borsten te klein zijn (want iedereen (op tv) heeft minstens een DD-cup), dat hun poep te dik is (want zelfs Jennifer Lopez is de hare nu kwijt), enz.

 

Dirty talk

Alsof dat nog niet erg genoeg is, is er nu ook een nieuwe trend ingezet in de muziekindustrie. Ik noem het dirty talk en dat is het ook. Een paar voorbeelden:

Britney Spears: 

Baby I can make you feel 
Let me break the ice 
Allow me to get you right 
But you warm up to me 
Baby I can make you feel 
Hot (more) 


Mariah Carey:

Touch my body 
Put me on the floor 
Wrestle me around 
Play with me some more 
Touch my body 
Throw me on the bed 
I just wanna make you feel 
Like you never did. 

 

Christina Aguillera:

Tight hip huggers (low for sure) 
Shake a little somethin' (on the floor) 
I need that, uh, to get me off 
Sweat until my clothes come off 

 

Nelly Furtado:

Promiscuous boy
You already know
That I’m all yours
What you waiting for?

Pussycat Dolls:

Won't you let me play on your team tonight
We can go one-on-one, you and me
That's the way that it should be, yeah

 

In de tijd dat we voor het eerst "Dirty Mary, your horny secretary" hoorden, fronsten we nog even kritisch, maar vandaag zijn zulke liedjes heel normaal. Meer nog: ook vrouwen zingen uit volle borst mee. He, dat klopt toch niet? Waar zijn jonge vrouwen mee bezig, vraagt een mens zich dan af, maar vooral willen zij dat echt? Hebben ze er echt over nagedacht?

Ik ben trouwens ook heel benieuwd hoe de gemiddelde man hier tegenaan kijkt.

 

*Niet tegen betaling