27-11-08

Huil en krijs

decoration

Wie ooit zei dat baby'tjes en peutertjes lieve, kleine engeltjes zijn en dat hier nog eens durft herhalen krijgt stante pede een virtuele boks!

Ons kleintje is nu 2 en ineens veranderd in een afgrijselijk krijsmonster. Dag en nacht gaat dat jengelend en tierend door het huis en o wee als hij zijn zin niet krijgt, ga dan maar eens straffen. Die jongen krijst de hele namiddag door in zijn kamertje. Lijkt mij niet onmiddellijk effectief straffen.

Straks dienen de buren nog een klacht in wegens geluidsoverlast. Ik heb het zo gehad met dat kereltje. Ik kan niet meer werken of me concentreren op andere belangrijke dingen, ik moet alleen nog maar bezig zijn met hem hem hem...Dat is zo vermoeiend. Zelfs 's nachts slaapt hij niet meer door, en dat op 2 jaar. 

Als dit zo doorgaat, word ik hier straks de peuter!

 

 

 

19-11-08

The Art of Demotivation

Lachen Wat een creatief concept! Hier een paar afbeeldingen:

 

decoration

decoration

 

decoration

 

decoration

demotivators_2024_4433685

 

 

 

11:38 Gepost door Elfyroth in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: creatief |  Facebook |

De ochtend

Ik luister nu naar radio 1 en bedenk ineens hoe fascinerend spreektaal is. Moet je dit zien:

Voor het onrecht dat zij gepercipieerd voelen dat zij hun aangedaan is.

Neen, dit was wel degelijk een autochtone Belg aan het woord, maar - en dat kan ik hier niet illustreren- dit is het resultaat van een wikken en wegen van woorden. 

Je kan het vergelijken met typen in een tekstverwerker. Je typt een zin, ziet een fout en verbetert die. Of je bedenkt ineens een veel beter woord dan je al had, dus vervang je het, enzovoort. Bij spreken gaat dit niet anders. De tekstverwerker zit dan in je hoofd en als je een beetje tijd krijgt in een spontaan gesprek, loopt dat meestal wel goed, maar je zal maar tijd tekort komen of onder druk of spanning staan (haha onder spanning staan), en zie daar: 

Voor het onrecht dat zij - percipiëren- gepercipieerd voelen dat zij hun aangedaan is.

Knipogen

08:33 Gepost door Elfyroth in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: radio, spreektaal |  Facebook |

16-11-08

Vermisst

decoration

Ik ben nu (met heel veel tranen) aan het kijken naar een nieuwe aflevering van Vermisst. Het is heel mooi om te zien hoe mensen elkaar na zoveel tijd terugvinden.

Standaard zegt men dan (eens men gevonden wordt) dat men echt alles geprobeerd heeft om x ook te vinden. 

Ik verbaas me er wel over hoe gemakkelijk mensen tijdens zo'n zoektocht contactinformatie prijsgeven. Vandaag ging het over een tweeling die gescheiden werd in de jeugd. De ene woont nog in Duitsland de andere in de VS.

In de VS gaf bijna iedereen die dat kon onmiddellijk ofwel een telefoonnummer ofwel een adres aan de presentatrice. 

Toch een beetje gevaarlijk, lijkt me. Ik vind dat mensen, met alle respect voor de moeilijke zoektocht, wat terughoudender mogen zijn en misschien even eerst zelf bellen naar de persoon en vragen of ze het adres enzo mogen doorgeven aan een televisieploeg en waarom.

Toch? 

20:11 Gepost door Elfyroth in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vermist, reunie, televisie, privacy |  Facebook |

14-11-08

I'm too sexy

 

decoration
Redken uit New York voor mijn haar

 

 

decoration

Helena Rubinstein uit New York voor mijn ogen

decoration

Lancôme uit Parijs voor de oogleden

 

 

decoration

MAC uit New York, mijn make up borstels

 

decoration
Dior uit Parijs voor de matte finnish

 

 

decoration

Louis Widmer uit Zwitserland voor mijn oksels

decoration

Shiseido uit Japan voor mijn benen

 

 

 

decoration

Guerlain uit Parijs voor onder de ogen

 

 

decoration

Burberry uit London om te parfumeren.

 

 

Oh my God, I'm such a snob!

 

27-08-08

Côte d'Azur: Saint-Tropez

decoration

 

Het hoogtepunt van onze reis: Saint-Tropez. De weg naar Saint-Tropez is lang en hard. Vanaf de snelweg een tiental kilometers met niets anders dan scherpe bochten tweerichtingsverkeer op een erg smalle baan in een gevaarlijk hoog gebergte zonder vangrails. Je begint te begrijpen waarom iedereen hier voor een helicopter kiest.

Eenmaal aangekomen onze auto geparkeerd. We waren vroeg dus het verkeer viel nog goed mee. We hebben wat rondgekeken. De gendarmerie stond er nog. Net zoals in de film! Zelfs het huis ernaast is nog net zoals in "Louis de Funez in Saint-Tropez".  Smalle straatjes met duizenden winkeltjes...AAaaaargh, waarom moet dit de laatste stad zijn die we bezoeken. M'n portefeuille is na zoveel péages immers al heel wat afgeslankt.

De kerk van Saint-Tropez is zowaar de meest flashy kerk die ik in heel mijn leven gezien heb. Tussen de Tour du Portalet en de Tour Vieille duikt een bejaarde man naar vissen. Het is best een zicht. Verlaten water achter een reeks rotsen en een enkele oude man met een snorkel. Tja, het strand is wel even lopen, dus als je geen zin hebt, kan je hier ook wel even. Er is wel geen strand, enfin zand, enkel keitjes. Autch.

We kopen een aandenken en op naar Senequier. Wat een uitzicht! Luxejachten, echt decadent. Ik vind de obers wel wat arrogant, maar alaa...Omdat het zo'n bekend terras/patisserie is. Ik krijg een hele karaf koffie en een karaf melk wat ik bijzonder royaal vind, wel geen koekje. Na zoveel steden krijg ik steeds meer de indruk dat België het enige land is waar ze gratis koekjes geven bij de koffie. De koffie zelf is ok. De lekkerste koffie tot zover dronk ik in Marokko.

Dus we drinken en kijken wat. De mensen achter ons in het terras doen heel belangrijk. Ik draai me subtiel om: nah, geen celebrities (pff, amateurs).

Sommige mensen roken ook sigaren. Niet zo lekker bij mijn koffie. We staan op voor een laatste wandeling om dan richting huis te vertrekken.

Op dit moment weten we nog niet dat we even later van Orange tot Lyon zo'n 4 uur file gaan rijden. Mineur...maar wel hele mooie herinneringen Lachen

 

 

 

25-08-08

Aix-en-Provence

 

Een heel kort bezoek aan Aix-en-Provence. We willen overnachten in Hotel Mozart, maar er is geen plaats meer in de (mini-) garage. De receptioniste stelt voor om onze auto schuin te parkeren tussen twee rijen op een halve parkeerplaats.  Ja, tarara en dan 's morgens langs elke flank een bumperafdruk. Neen, dank u.

We willen wegrijden, maar de oprit is zo smal dat keren onmogelijk is. We moeten achteruit uitrijden op een steile en smalle oprit. God save the mirrors.

Al bij al een beetje te snobistisch voor een tweesterrenhotel.

Volgende hotel ligt op de Boulevard du Roi René, Hotel Concorde. Een vlotte man aan de receptie, heel vriendelijk en welbespraakt. Er is plaats, ook in de garage.

Verdammt, weer zo'n smalle en steile inrit. We parkeren en gaan naar de kamer. 

Een beetje een stoffig hotel, lijkt op oma's huis. Zelfs de geur van oma's huis waart hier rond. Ik vind het er niet proper. In de kamer valt het gordijn eraf als ik het raam probeer te sluiten.

Voor de rest alles in orde. Het is ten slotte maar een tweesterrenhotel.

decoration

Beetje rondgereden in Aix-en-Provence. Wat een smalle straatjes, zeg! Hier en daar een autospiegel die bungelt aan een geparkeerde wagen.

Nog net le Roi René gezien,...Ik heb meer tijd nodig om deze stad te verkennen, maar helaas moeten we alweer door.

 

 

18:40 Gepost door Elfyroth in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (1) | Tags: reizen, frankrijk, aix-en-provence, roi rene |  Facebook |