08-08-08

Marokkaanse wegen

 

P8040704


Ze zeggen dat als je in Marokko kan rijden dat je dan overal kan rijden.

Er zijn verkeerslichten en verkeersborden, maar ik heb niet de indruk dat er iemand naar kijkt. Ga als voetganger maar niet te hard op je strepen staan bij een groen licht (letterlijk en figuurlijk), want het kan je zowaar je leven kosten.

Er staan ook overal agenten, maar die lijken dit niet te zien. Je moet al een hele sterke zonnebril dragen om niet te zien dat honderden wagens door het rood licht rijden.

Ook de verkeersregels zijn mij helemaal niet duidelijk. Er wordt gezegd dat hier voorrang op de hoofdbaan/grote baan geldt. Dus iedereen die uit een zijstraat komt, moet voorrang verlenen. Ook niet waar. Iedereen vliegt overal uit en remt maar pas op het laatste nippertje of pas als jij toetert.

Mensen steken straten en grote banen (60 km) over ZONDER te kijken en ze doen dit op hun traagste pas. Als je toetert, kijken ze vervreemd op.

Je moet je spiegels in de gaten houden, voor je kijken, het verkeer globaal, over je schouders, zien dat er geen kruisende voetganger op je motorkap vliegt, op tijd kunnen remmen in onverwachte omstandigheden (die heel frequent zijn) zonder dat je achterligger in je bumper zit.

Je begrijpt dat voor Aspergers, die heel veel belang hechten aan structuur en voorspelbaarheid, dit de ultieme nachtmerrie is.

Ik rij natuurlijk niet zelf omdat ik stiekem hoop dat er mij een lang leven beschoren ligt, maar als passagier word ik zowaar nog gekker. Weggaan vind ik sowieso niet leuk en uitstapjes met de auto waar je wel 20 bijna-ongelukken meemaakt en waar elke keer weer mijn hart even blijft hangen, vind ik al helemaal niets.

Gisteren was het zelfs zo erg – er was ook echt een ongeluk gebeurd in de andere richting – dat ik bijna moest huilen.

En al die tijd zit je dan in het gezelschap van mensen die zich rot amuseren omdat het prachtig weer is, omdat het landschap mooi is, omdat het vakantie is en omdat ze zich gewoon goed voelen. De muziek staat luid op en geen enkele gekke chauffeur lijkt hun geluk te kunnen verstoren. Ik ben de enige die er beteuterd bijzit en ik krijg dan ook steevast de vraag waarom ik niet gewoon een beetje chill kan doen?

 

Goede vraag. Waarom kan ik zo niet zijn ?

19:39 Gepost door Elfyroth in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: infrastructuur, reizen |  Facebook |

30-07-08

Hondenstorm

decoration

 

Gisterennacht was het hier in Marokko een stormloop van straathonden. Ik heb een foto getrokken, maar het was net iets te donker. De honden zagen er ongeveer uit als hierboven. Ze waren wel met z'n 15-en! In alle kleuren, groottes en soorten. Het was best een beangstigend zicht. Ze blaften luid, vochten onderling en beten aan elkaars staart.

Echt niet normaal, maar de mensen hier zijn het al een beetje gewoon, denk ik, want ik was toch de enige die uit het raam hing.

Als je het hier laat maakt, dan is het wel heel moeilijk om terug thuis te raken. Daar zou geen mens levend uit gekomen zijn!

 

13:24 Gepost door Elfyroth in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dieren, reizen |  Facebook |

26-07-08

Meet Bouqebbas

decoration
Ik ben nu op vakantie in Marokko en heb net kennisgemaakt met Bouqebbas, gelukkig niet aan der lijve. Bouqebbas is een boze geest die mensen in hun slaap probeert te wurgen.

Verschillende mensen leverden een getuigenis af van een onzichtbaar iemand die hen tijdens hun slaap de handen op de keel zet en hen dan de adem afsnijdt. De persoon in kwestie begint dan heel hard te roepen, maar niemand kan het horen. Ter herinnering: de persoon is door heel dit gedoe natuurlijk allang wakker, maar men kan Bouqebbas dus niet waarnemen, enkel zijn grip op hun keel.

Na het reciteren van enkele Koranverzen zou de geest prompt verdwijnen.

Ik vraag mij af wat er gebeurt als je nu op dat moment geen Koranverzen op kan zeggen omdat je te zenuwachtig bent of misschien omdat je er gewoon geen kent?

Ondanks het griezelige karakter van deze kennismaking heb ik toch even moeten lachen. Aanvankelijk had ik de naam van deze geest verkeerd begrepen als  boekenbeurs. Ik dacht: Oeh, griezelig, straks komt de Boekenbeurs je wurgen. Pas maar op voor... de Boekenbeurs…maar dus Bouqebbas, de wurggeest.

 

 

 

 

19:25 Gepost door Elfyroth in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: verhalen, reizen |  Facebook |