03-10-08

Tegen autospiegel gereden

decoration


Ik ben vandaag met mijn fiets tegen een autospiegel geschuurd. Hoe is dat kunnen gebeuren? 

Wel, ik kwam terug van het werk en dacht: He, ik heb dat nog nodig. Handcrème. Laat ik dat snel even gaan halen. Moest ik een omweg maken. Wil het toeval nu dat altijd op zo'n omwegen mij de domste dingen overkomen. Ik weet ook niet waarom.

Soit, dus ik rijd een eenrichtingsstraat in in de omgekeerde richting omdat dit toegelaten is voor fietsers. Ik zie in de verte een vuilkar en denk al: Amai, hoe gaan we dat doen als we elkaar kruisen, maar voor mij rijdt een andere fietser die probleemloos de vuilkar kruist.

Oef, denk ik, toch mogelijk.

NOT!!

Als het mijn beurt is, lukt dit niet. Rijdt de vuilkar nu schuin of ben ik en mijn fiets wat dikker? Het is allemaal heel snel gegaan. Als dusdanig kon ik niet anders dan half in de goot rijden en daarna ook tegen/langs een autospiegel van een geparkeerde wagen. Ook dat ging snel, ik heb het wel gehoord.

Iets verderop ben ik dan gestopt. Shit! Niemand had het gezien, denk ik. Daar leek het toch op. Wat nu? Wat nu? dacht ik de hele tijd. Ik ben terug naar de wagen gestapt om de schade te bekijken. Wel een duidelijk witte lijn op het donkerblauwe lak. Hmm...Mijn reflex was om mijn contactgegevens achter de ruitenwisser te steken, maar uiteindelijk heb ik dit toch maar niet gedaan. Tegenwoordig moet je voorzichtig zijn aan wie je je adres en telefoonnummer geeft. Met stalking hebben we ook al van dichtbij kennisgemaakt dus dat liever niet meer.

Tja, wat rest er dan, hè? Ik heb de nummerplaat genoteerd, naar huis gegaan en heb mijn verzekeringsmaatschappij gebeld om het aan te geven. Ze konden met die nummerplaat niets doen. Ik moest aangifte gaan doen bij de politie en zij zouden dan die nummerplaat kunnen achterhalen. Ja, maar, zeg ik, jullie krijgen van de politie als verzekeringsmaatschappij geen adresgegevens en dan zal ik dat als particulier zomaar wel krijgen of wat? 

Bovendien blijkt ook dat hoewel dit gedekt wordt door mijn familiale verzekering ik wel de eerste 250 euro uit eigen zak moet betalen. Typisch verzekeringen! Altijd heel stipt bedragen van je rekening halen, maar laat ze maar eens terugbetalen. Dan komen ineens de voorwaarden en de regels en de artikels uit de kast. Eh, bon, ik zeg tegen mevrouw van de verzekeringen dat een autospiegel van een klein autootje nooit meer dan dat gaat kosten in zijn geheel en dus waarschijnlijk nog minder voor alleen de lak. Dan kan ik evengoed de persoon zelf betalen zonder tussenkomst van de maatschappij, wat is dat nu! Einde gesprek.

Ik kijk door het raam. Het is miezerig weer. De wind waait alle kanten op en de kleine ligt al te slapen. Ik verwacht ook een bestelling. Ondertussen tikt de klok. 

Uiteindelijk doe ik mijn jas aan, schoenen, sjaal. We zijn alleen thuis, dus maak ik de kleine ook wakker, warm aankleden en hop op de fiets richting politiekantoor. Ik leg de situatie uit aan de agent. Hij zegt dat het niet nodig is om een PV op te stellen. Op dit ogenblik (kletsnat van de regen en de kleine in mijn armen, want hij wil niet rechtstaan) denk ik: WAT IS DIT VOOR EEN CIRCUS?? Kastje naar de muur?!

Dan blijkt dat hij me gewoon het adres zal geven zonder een PV op te stellen. In eerste instantie denk ik: FANTASTISCH!! In tweede instantie denk ik: Gaat dit niet veel te makkelijk?

Bon, ben er uiteindelijk met een adres uitgekomen. Hup, terug op de fiets, terug door die regen en nu met tegenwind, nog even langs de GB voor het avondeten.

Thuis aangekomen heb ik de Witte Gids gepakt en heb ik die mensen opgebeld. Ik heb gezegd dat ze me niet kennen, maar dat ik eerder die dag hun spiegel heb geraakt bij het fietsen. Ik wilde hen maar even bellen om hen gerust te stellen, want uiteindelijk wilde ik alles overlaten aan de verzekering.

Ze hadden het niet eens gezien! De mensen zelf waren heel vriendelijk en aangenaam verrast. Ze zouden nog eens gaan kijken en mij dan terugbellen. Hebben ze ook gedaan, ze konden niet echt iets zien. Het was al donker. Ze lieten mij weten dat ik me geen zorgen moet maken, dat ze niet vervelend gaan doen. In het beste geval laten we het gewoon zo. Ik heb gezegd dat hij morgen nog maar eens moet kijken in het daglicht en dat hij mijn nummer heeft voor het geval dat. 

Wat blijkt? De eigenaren zijn uitbaters van een zaak waar ik drie jaar geleden mijn lederen boekentas kocht! De man aan de telefoon zei dat ik eens moest langskomen op de zaak en dat hij het op prijs stelde dat ik hem heb ingelicht. Lijkt mij de normaalste zaak van de wereld, maar ik weet ook uit ervaring met onze eigen wagen dat er genoeg mensen zijn die ergere dingen met je wagen doen soms ook met opzet en die er dan vandoor gaan.

Dus bij deze: hiep heuj voor een happy ending. Enfin, morgen zullen ze die kras wel zien, lijkt me, en misschien krijg ik ook nog wel telefoon om samen een oplossing te zoeken en misschien zal het me ook wel geld kosten, maar ik heb er 1) uit geleerd: volgende keer gewoon stoppen als ik ook maar even denk dat ik er niet door kan. Ook al doet een andere fietser het wel en 2) ik heb gedaan wat ik moet doen zodat ik nu niet mijn geweten moet gaan zitten kwellen met had ik maar, had ik maar.

Happy Elfyroth treedt nu al smilend het weekeinde in. Have fun iedereen! ...en vooral: VOORZICHTIG RIJDEN! 

21:38 Gepost door Elfyroth in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: auto, fiets, verkeer |  Facebook |

14-09-08

Dataverwerking

Aspergers hebben communicatieproblemen. Sinds ik het weet probeer ik steeds oplettender te zijn om te achterhalen waar het juist fout begint te lopen, maar ja...Ik zou geen Asperger zijn als ik dat niet elke keer weer te laat zag.

Niet getreurd, ik heb de volgende vondst gedaan. Enfin, vondst is een groot woord. Ik vind gewoon het warm water weer even uit, maar toch met een zweem van fascinatie.

decoration

Ik heb mij de afgelopen week eens gefocused op wat ik zie als ik aan het fietsen ben. Auto's, bomen, vrachtwagens, mensen, agenten, ... vanalles, maar los van elkaar. Dus als we bijvoorbeeld de volgende situatie nemen: Op een weg met veel bomen rijden auto's in een traag tempo. Er lopen ook heel veel mensen rond. Even later zijn er ook agenten. Op een hoek staat een vrachtwagen.

Het duurt even voor ik de link leg tussen de agenten, de auto's en het trage tempo waarmee ze rijden. 

Tussen de vrachtwagen en het bouwvallige huis waarvoor het geparkeerd staat.

Dat er ergens veel mensen rondlopen heeft een reden (een winkelstraat, een toeristische wijk, etc.). Als het niet een weg is die ik dagelijks neem, dan zal ik dat verband ook maar pas enkele minuten later leggen. Tenzij er een ongeval gebeurd is of zo,...Zo snel ben ik nog wel. 

Wel ben ik heel alert in het verkeer. Ik kan op een duizendste van een seconde remmen als het moet. Zie heel snel wat er gaat gebeuren. 

Misschien hoeft dit nog geen tegenspraak te zijn. Misschien gaat alle aandacht naar het verkeer en is er minder aandacht over voor andere dingen. Ik rij bijvoorbeeld ook mensen voorbij die ik ken. Even later dan, denk ik: Shit, dus daarom wuifde hij naar mij. Onschuldig

 

 

12:11 Gepost door Elfyroth in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: fiets, verkeer, observatie |  Facebook |