10-07-09

Twitter and the holy stars

decoration
Vaarwel aan de tijd dat sterren heilige iconen waren op een verre, onbereikbare berg genaamd Hollywood.

De wereld van glitter en glamour is zo voelbaar dichtbij gekomen dat je jezelf erin waant, alleen staat dat verrekte beeldscherm nog een beetje in de weg.

Toen ik nog op Twitter zat (lang geleden), kende geen kat het en was het oer-saai. Uit België kon je een kleine 10 leden tellen.  Maar goed, toen zijn een paar bekende mensen het gaan gebruiken, dan zijn de journalisten gevolgd en BaM: hype.

Je ziet dat verschillende sterren dit actief als marketingkanaal gaan gebruiken enerzijds, maar dat ze anderzijds ook een soort van dialoog proberen aan te gaan met hun fans en met de buitenwereld in het algemeen. En dan wordt het een beetje gevaarlijk. Sterren en bekende gezichten alom, het oog van de buitenwereld is scherp, weet waar je aan begint (zie ook mijn essay: Being rich is not a crime).

Het heiligdom van de ster wordt op deze manier op een helling gezet ten koste van...marketing of oprechtheid? Ik ben er nog niet goed uit. ik weet alleen dat ik nu een beter inzicht krijg in de denkprocessen van bijvoorbeeld Mariah Carey en Usher en dat het toch wel een beetje een teleurstelling is.

Ken je dat, dat je hoopt dat tegendelen waar zijn hoewel alles wijst op het tegendeel daarvan? Je koestert die hoop en die maakt je zo gelukkig omdat die je geloof staande houdt dat Mariah Carey best wel een boeiende vrouw is die veel interessants te vertellen heeft. Je hoort ze ten slotte alleen maar zingen en die teksten zijn niet allemaal door haar geschreven dus ze reflecteren haar persoonlijkheid niet per se en de interviews die ze geeft werden misschien voorgedicteerd door haar manager enz...maar dus nu Twitter: the masks fall off.

Het klinkt naïef, maar ik vond het leven veel mooier toen we nog in troetelbeertjes op een regenboog geloofden, toen we wisten (zonder te zien) dat het geklop op het plafond in december alleen maar van de hoeven van het paard van Sinterklaas kon komen (ook al woonde je dan op de derde verdieping van een zes verdiepingen tellend appartement). Toen we kinderen waren en geloofden, toen we niet zonodig alles moesten "verifiëren". Helaas komt er een tijd dat je uit voorzorg en voor je eigen veiligheid een punt achter dat paradijselijke leventje moet zetten. Je bent dan volwassen.

Laten we mild zijn en de sterren vergeven voor hun ontglittering op Twitter. 

19:44 Gepost door Elfyroth in Web | Permalink | Commentaren (0) | Tags: hollywood, twitter, sterren, beroemdheden |  Facebook |

11-10-08

The way you grab my hips - aj aj aj

ist1_6410897-glam-girls-silhouettes

 

Plastictastic

Ik vertel niets nieuws als ik zeg dat er een bepaald ideaalbeeld van de vrouw in onze maatschappij wordt geworpen door de media. De vrouw is slank, heeft lange benen, glanzende halflange haren en vooral een mooi gezicht met de juiste neus, die tegenwoordig heel universeel begint te worden. 

Ik vertel ook niets nieuws als ik zeg dat vele (andere) vrouwen hierdoor sterk gedeprimeerd raken terwijl mannen en misschien ook wel lesbische vrouwen juist in vervoering raken. Zo'n mooie vrouw met prachtige, lange, slanke benen en sensuele volle lippen die ook nog eens altijd seks wil wanneer ook jij dat wilt. Waar vind je dat*? 

Oké, de twee gelukzakken die ze wel gevonden hebben, gelieve niet te antwoorden op deze retorische vraag.

Je zou denken dat vrouwen gezamenlijk een protestmars of zo zouden gaan organiseren tegen dit door Photoshop, plastische chirurgie, en wat nog allemaal meer gecorrumpeerd beeld van de vrouw. Een tweede generatie Suffragettes als het ware met slogans als 'Laat de vrouw zijn', 'Blijf van mijn lijf', 'Proud to be a real woman', enz.

Het tegendeel lijkt zich nu voor te doen. Vrouwen zeuren wel, maar over de verkeerde dingen. Dat ze te dik zijn (vergeleken met een bepaalde actrice), dat hun borsten te klein zijn (want iedereen (op tv) heeft minstens een DD-cup), dat hun poep te dik is (want zelfs Jennifer Lopez is de hare nu kwijt), enz.

 

Dirty talk

Alsof dat nog niet erg genoeg is, is er nu ook een nieuwe trend ingezet in de muziekindustrie. Ik noem het dirty talk en dat is het ook. Een paar voorbeelden:

Britney Spears: 

Baby I can make you feel 
Let me break the ice 
Allow me to get you right 
But you warm up to me 
Baby I can make you feel 
Hot (more) 


Mariah Carey:

Touch my body 
Put me on the floor 
Wrestle me around 
Play with me some more 
Touch my body 
Throw me on the bed 
I just wanna make you feel 
Like you never did. 

 

Christina Aguillera:

Tight hip huggers (low for sure) 
Shake a little somethin' (on the floor) 
I need that, uh, to get me off 
Sweat until my clothes come off 

 

Nelly Furtado:

Promiscuous boy
You already know
That I’m all yours
What you waiting for?

Pussycat Dolls:

Won't you let me play on your team tonight
We can go one-on-one, you and me
That's the way that it should be, yeah

 

In de tijd dat we voor het eerst "Dirty Mary, your horny secretary" hoorden, fronsten we nog even kritisch, maar vandaag zijn zulke liedjes heel normaal. Meer nog: ook vrouwen zingen uit volle borst mee. He, dat klopt toch niet? Waar zijn jonge vrouwen mee bezig, vraagt een mens zich dan af, maar vooral willen zij dat echt? Hebben ze er echt over nagedacht?

Ik ben trouwens ook heel benieuwd hoe de gemiddelde man hier tegenaan kijkt.

 

*Niet tegen betaling