21-03-10

Mijn partner heeft Asperger

 

decoration

 

 

 

 

Ik lees vaak op het Internet over mensen die het niet meer zien zitten met hun partner die Asperger heeft. Wel, dit zijn een paar van de veelvoorkomende problemen en dingen die ik daaraan kan toevoegen vanuit mijn eigen ervaring. Let wel, ik ben een statistische minderheid dus neem dit alles met een korrel zout:

- HIJ/ZIJ HEEFT ER GEEN IDEE VAN: Aspergers beseffen heus wel dat het soms moeilijk is voor hun partners alleen denk ik dat ze niet altijd beseffen in welk opzicht en in welke mate. Dus misschien kan je dat voorzichtig proberen aankaarten.

- IS HIJ/ZIJ EEN NARCIST?: Ik hecht persoonlijk veel belang aan uiterlijke verzorging. Een verzorgd voorkomen zie ik als een teken van respect voor jezelf en voor de buitenwereld. Je wil het andere mensen gewoon niet aandoen dat ze met onverzorgdheid geconfronteerd moeten worden. Ik vind het erg aangenaam om verzorgde mensen te zien en ruiken en ik wil dat ook voor andere mensen. Ik versta onder een verzorgd uiterlijk: hygiëne, lichte make-up, verzorgde haren en verzorgde kledij. Geen goedkoop gedoe à la peroxideblond haar en fuchsia nagellak en lippenstift. Een beetje stijl moet er zijn. 

Mijn eigen schoonheidsideaal is heel hoog denk ik, naar standaardnormen, maar daarom moet niet iedereen daaraan voldoen.  Ik denk dat dit wat te maken heeft met mijn tekenhobby, dan zie je de dingen soms een beetje anders, let je meer op details enzo. Toch vind ik mezelf niet bijzonder mooi terwijl sommige mensen dat juist wel vinden. En omdat ik veel met mijn uiterlijk bezig ben, denken mensen ook dat ik een narcist ben. Als ik dan zeg dat ik  mezelf niet heel mooi vind, denken ze: valse bescheidenheid. Ik hou wel veel van mezelf als persoon, alhoewel ik mezelf veel dingen verwijt. Ik ben blij met de dingen die ik gekregen heb en probeer daar het beste uit te halen.

 

- SEKS: ook Aspergers hebben zin in seks. Misschien is het moeilijk om die seksuele laag naar boven te brengen omdat ze hoge eisen stellen. Aspergers zijn niet zelden perfectionisten. Dus ja, probeer eens iets speciaals zou ik zeggen. Mannen: doe eens een striptease. Vrouwen, doe eens iets onverwachts. Je zou verbaasd zijn van hoe Aspergers hier een uitzondering maken op de regel: alles moet volgens een vaste structuur verlopen.

 

- KINDEREN KRIJGEN: heikel punt. Ik moet er zelf niet te veel hebben. Twee is voor mij echt wel het maximum. Als je partner echt geen kinderen meer (bij) wil moet je daar niet licht over gaan. Ik krijg van her en der aansporingen om kinderen te krijgen en ik kan ontzettend boos worden op die mensen. Alsof je daar zelf nog niet aan gedacht had. Alsof zij het beter weten. Hou er rekening mee dat als je partner tegen zijn of haar zin aan kinderen begint dat de opvoeding - bewust of onbewust - met zeer weinig motivatie gepaard kan gaan en dat dit voor het kind uiteindelijk ook niet positief zal uitdraaien.

 

- KILLE SFEER THUIS: stilte is een mooi iets, maar ik geef er wel een stuk van op om het aangenaam te houden voor mijn medebewoners. Soms wil ik juist geen stilte en zet ik luide muziek op. Echter als andere mensen voortdurend lopen zeuren van: wat is er? Is er iets? Je bent zo stil? Waarom zeg je nu niks? dan denk ik dat ik gewoon nog minder ga zeggen. Niks pushen. Focus je op je eigen bezigheden, of trek op een ondoorzichtige manier aandacht (als je dat op een bepaald ogenblik nodig hebt) en als je iets leuk wil doen, stel dat dan - minstens een week op voorhand - eenmalig voor (seks uitgezonderd). Als je partner neen zegt, dan vraag je gewoon een tegenvoorstel en ik kan het begrijpen als je niet elke week genoegen neemt met "Laten we gewoon thuis blijven". In dat geval mag je dat ook zeggen. Dat je niet elke week kan thuisblijven omdat je je dan bijvoorbeeld verveelt. Stel dan voor om afwisselend een week thuis te blijven en een week iets leuks te doen, zo zijn beide partijen tevreden.

 

- BOZE ASPERGERS: hoewel in de media alleen maar moordende en gestoorde Aspergers aan bod komen, hoef je je geen zorgen te maken. Aspergers zijn lieve mensen die snel gekwetst raken. En dan kunnen ze wel eens met dingen gooien, zichzelf (lichtjes) verwonden, kortom: stoom afblazen, maar ik denk niet dat ze anderen zo snel met de vinger zullen raken. Als ze boos zijn dan hebben ze waarschijnlijk ook geen zin in tirades, maar een beetje afzondering. Gun hen dat zonder het in te kaderen als "negeren". Wie de eerste stap zet, hangt een beetje af van jullie karakters, maar verzoening moet er zijn binnen de drie dagen maximum.

 

- RECHTVAARDIGHEID: als je dan toch moet liegen, doe het dan niet in bijzijn van je partner, ook geen witte leugens. Het is gewoon om problemen vragen. Probeer gewoon van niet tegen je partner te liegen, is dat nu zo moeilijk. Ben je echter vreemdgegaan dan moet je dat wel opbiechten, vind ik, want vooral vrouwen hebben daar een radar voor. Dan voelen ze dat er iets niet klopt en vooral Aspergers kunnen niet goed om met dingen die niet kloppen en als je dan de hele tijd loopt te zeggen dat er "niets" is dan klop je het alleen nog maar meer op. Het risico dat je neemt met het opbiechten van fouten van dit formaat is hetzelfde als in een gewone relatie, alleen denk ik dat je met Aspergers misschien de kans hebt dat ze beroep doen op hun rechtvaardigheidsgevoel om je een tweede kans te geven. Maak daar geen misbruik van.

 

- HOUDT HIJ/ZIJ WEL VAN MIJ. IK MERK ER NIKS VAN: als de persoon bij je is en met je verder wil, dan is dat zeer waarschijnlijk omdat hij/zij (zielsveel) van je houdt. Het is niet uit gewoonte of omdat alles dan regelmatig blijft. Aub, wat een onzin. Vanuit mijn rechtvaardigheidsgevoel zou ik niet samen kunnen blijven met iemand die ik niet graag zie. En ik ben dan ook zo eerlijk om het rechtuit te zeggen als mijn gevoelens veranderd zijn. Dat kan bot aankomen, maar het is wel de waarheid. Dus ja, volgens mij houdt hij/zij wel van je. En onthoud dat seks geen maatstaf is voor liefde hier. Ik denk dat Aspergers lang zonder seks kunnen als het moet of als ze dat willen. Vrouwen, ga dus niet meteen panikeren dat hij zijn spul ergens anders haalt. Ik denk zelf dat een Asperger dit heel moeilijk zou kunnen verbergen, vooral op lange termijn.

 

- GEEN INLEVINGSVERMOGEN: nog een van die punten waar ik het helemaal niet mee eens ben. Ik denk dat Aspergers misschien moeilijkheden hebben om het juist te verwoorden of het komt er zo stijf uit dat het gevoelloos overkomt, maar dat ze het niet hebben vind ik onzin. Als ik iemand zie piekeren dan denk ik ook: Arme stakker, vraag mij af wat die heeft meegemaakt. En ik vraag ook of alles OK is als ik voel dat er iets niet klopt. Luisteren kan ik ook heel goed, zo blijkt. Het kan zijn dat er iets foutloopt in het bewijzen van dat inlevingsvermogen, maar ja, aan wie zijn we dat ook verschuldigd? Dat het er is staat voor mij buiten kijf.

 

- KUNSTMATIG/ARTIFICIEEL: omdat we zo vaak afgerekend worden op onze eigenaardige trekjes, doen we op den duur zo hard ons best dat het niet meer echt overkomt. Ironische is dat het dan juist vaak wel echt gemeend is, maar dat wordt dan weer niet gezien. Interessant punt voor niet-Aspergers om te overwegen.

 

- ONZEKERHEID: ja, heel veel. Omdat je altijd opnieuw geconfronteerd wordt met hoe het niet moet en je wil het juist doen zoals het wel moet. Doe een Asperger aub geen dingen aan waar die nog onzekerder van wordt, bewust of onbewust. Dit gevoel is heel beklemmend en is bij mij vaak de aanleiding voor de wat-doe-ik-hier-nog vraag. Al zou ik nooit zelfmoord plegen, maar ziek worden van verdriet, pijn en woede en depressies zijn een zeer present gevaar.

 

- FYSIEK CONTACT: fysiek contact is helemaal OK met partner of met je kinderen, maar niet met vreemden en soms zelfs niet met familieleden (mensen die niet in je eigen huis wonen) . Dat kan gaan van te dichtbij staan, aanraken van schouder, spontane kus op de kaak, vragen/eisen om een kus (verjaardagen/begroetingen), vastpakken...Allemaal dingen die het energieveld rond de Asperger behoorlijk bezoedelen.

 

- ALLEEN: alles alleen willen doen, zelf willen doen. Ja, dat klopt. En dan lukt het ook veel beter. Dus als het kan, gun het hem of haar dan. Samen koken is ook wel eens leuk, alleen moet je wel bestand zijn tegen een beetje kritiek.

Als ik eens iets lees over relaties in deze context dan is het altijd dat de partner zonder Asperger alles alleen moet doen, alle last op zich draagt, het erg moeilijk heeft enzovoort. En dat kan allemaal best waar zijn.

Aspergers - of liever - ik, doe ook veel moeite. Ik geef veel dingen op, ik doe dingen eens anders, ik wil rekening houden met, maar door dat alles heb ik regelmatig een time-out nodig die ik dan ook graag zonder verwijten wil krijgen.

Geven en nemen. Niet-Aspergers, neem nou eens niet altijd die slachtofferrol aan, maar kijk ook eens een keer naar de dingen die je partner ook voor jou doet (hoe klein ook).  Soms zie je ze niet of wil je het niet zien omdat je misschien te veel gefocused bent op je eigen leed.

Het is niet omdat Aspergers niet goed zijn in effectief communiceren dat er daarom maar niet gecommuniceerd moet worden of dat ze dat niet zouden willen. Ik communiceer heel graag en heb er lak aan als het eens fout overkomt, ik kan er alleen maar uit leren.

Dus praat erover! Het is al moeilijk genoeg dat we geen lichaamstaal kunnen lezen, maak het er niet nog moeilijker op door het er dan maar gewoon niet over te hebben.

 

27-12-08

Ruziënde buren deel 3

decoration

Mijn bovenburen staan 's morgens ruziënd op. Ik hoor de vrouw elke dag zagen, roepen en krijsen en de man hoor ik ook altijd terugroepen. Ze ruziën de hé-le dag door. Af en toe gaan de kinderen ook mee aan het huilen. 

Zo is élke dag. Van 's morgens tot 's nachts (jawel): krijs, roep, huil, gil, boenk, nog meer geboenk, huil, krijs, ruzie...Ik word er moe van in hun plaats. Waarom blijven die twee nog bij mekaar? Het is al meer dan een jaar zo met hun.

Precies Tom en Sonja. 

Zou ik een klacht indienen wegens geluidsoverlast? Ik twijfel...ze hebben het precies al moeilijk genoeg, maar komaan zeg, het is hier wel een appartement en daar wonen toevallig ook wel andere mensen in.